1 Timoteos 4:10
“Çünkü bunun için emek veriyor ve hakarete uğruyoruz; çünkü umudumuzu yaşayan Tanrı’ya bağladık. O, bütün insanların, özellikle de iman edenlerin Kurtarıcısıdır.” — 1 Timoteos 4:10
Bu ayet birçok şekilde yorumlanmıştır. İşte bunlardan bazıları:
(1) “Tanrı bütün insanların Kurtarıcısıdır” ifadesinin, yaşamış olan herkesin kurtulacağı anlamına geldiği düşüncesi. Elbette bu, bütün sağlam öğretiye aykırıdır. Eğer bu doğru olsaydı, ayetin geri kalan kısmı “özellikle de iman edenlerin” dediğinde anlamlı olmazdı.
(2) Tanrı herkesi kurtarmak ister, fakat O’nun arzusu çoğu zaman insanın özgür iradesi tarafından engellenir (Arminyenci görüş). Dikkat edin, metin O’nun kurtarmayı istediğini değil, gerçekten kurtardığını söylüyor: O, bütün insanların (bazı anlamlarda) Kurtarıcısıdır. Ayrıca, Tanrı’nın iradesi asla engellenmez (Yeşaya 46:10).
(3) Tanrı bütün insanları kurtarmaya kadirdir, fakat herkes kurtulabilir olsa da yalnızca iman edenler kurtulur. Yine, ayetin söylediği bu değildir.
(4) Tanrı bütün insanların Kurtarıcısıdır (bir anlamda) ve özellikle iman edenlerin Kurtarıcısıdır (başka bir anlamda).
Ben bunun doğru yorum olduğuna inanıyorum….
“kurtuluş” ve “Kurtarıcı” terimlerini incelediğimizde birçok nüans, Tanrı’nın kurtardığı birçok farklı yol buluruz. Kurtuluşun en önemli yönü, Tanrı’nın gazabından “kurtulmak”tır (Romalılar 5:6-9), fakat kurtuluş aynı zamanda düşman saldırısından kurtarılma düşüncesini de içerir (Mezmur 18:3); korunmayı (Matta 8:25); fiziksel iyileşmeyi (Matta 9:22; Yakup 5:15) vb. Tanrı, Elçilerin İşleri 27:22, 31, 44’te yalnızca Pavlus’u değil, gemide onunla birlikte olan diğer herkesi de “kurtarır.” Demek ki “kurtuluşun” gerçekleştiği birçok farklı yol vardır.
Kurtarıcı (Grekçe: soter) sözcüğünü Septuaginta çevirisinde (Eski Antlaşma’nın Grekçe çevirisi) incelediğimizde, bu kelimenin genelde düşündüğümüzden çok daha az görkemli bir şekilde kullanıldığını görürüz. Buna bir örnek, Mezopotamya kralının elinden İsrail oğullarını kurtardığı için Soter (Kurtarıcı) ya da kurtarıcı olarak adlandırılan Yargıç Otniel’dir (Hakimler 3:9). 2. Krallar 13:5, Tanrı’nın İsrail’e bir “Kurtarıcı” verdiğinden söz eder; onlar da Suriyelilerin elinden kurtulmuşlardır. İsrail’in hakimleri “kurtarıcılar”dı; Nehemya 9:27 şöyle der: “Ama sıkıntıları zamanında sana feryat ettiler, sen de onları göklerden işittin; büyük merhametine göre onlara kurtarıcılar verdin, onlar da kendilerini düşmanlarının elinden kurtardılar.” (ayrıca bkz. Mezmur 36:6)
Kurtarıcı kavramını desteklemek için daha çok şey söylenebilir, fakat yukarıda değindiklerimizin yeterli olduğunu düşünüyorum. Tanrı yiyecek sağlar (Mezmur 104:27, 28), güneş ışığını ve yağmuru verir (Matta 5:45), aynı şekilde yaşamı, soluğu ve her şeyi verir (Elçilerin İşleri 17:25), çünkü “O’nda yaşıyor, hareket ediyor ve varız” (Elçilerin İşleri 17:28). Tanrı bu dünyada yaşayan herkesin ihtiyaçlarını korur, kurtarır ve sağlar; işte bu anlamda onlara lütuf verir, yaşadıkları her gün onları yıkımdan kurtarır.
Tanrı ayrıca birçok insana Müjde’nin ilanını duyma imkânı vererek de lütufkârdır.
Bütün bu merhametler “ortak lütuf” olarak adlandırılır. Ortak denmesinin nedeni, yaşayan her insanın bunu almasıdır. Bu lütuf gerçekten bizi hayrete düşürmelidir, çünkü Tanrı bunu herhangi bir insana vermek zorunda değildir. Tanrı, yeminli düşmanlarının hayatlarını bile çoğu zaman onlarca yıl boyunca sürdürendir! Bununla birlikte, ne kadar güzel olursa olsun, bu yalnızca geçici bir lütuftur; çünkü yeniden doğmamış bütün insanlar sonunda ölecek ve yargıyla yüzleşecektir (İbraniler 9:27).
O hâlde ben, 1 Timoteos 4:10’un şunu öğrettiğine inanıyorum: Umudumuzu yaşayan Tanrı’ya bağladık; O, bütün insanların Kurtarıcısıdır (Soter — koruyucu, sürdürücü, kurtarıcı); yaşadıkları her gün hepsine merhamet gösterir, özellikle de iman edenlere, çünkü onlar O’nun gazabından tam kurtuluşu ve sonsuz yaşamı alırlar.
Çeviren: http://www.reformationtheology.com/biblical_expositions/
