Modern Hristiyanlar Kuşağı ve Güçsüz Hristiyanlık!

J. C. Ryle, Zamanın İhtiyaçları! 1879

Günümüzde sık sık, Hristiyanlıkta güç eksikliği olduğu ve Kilisenin geçmiş yıllarda yaptığı gibi dünyayı sarsmadığı yönünde bir şikâyet duyulmaktadır. Bunun sebebini size açık sözlerle söyleyeyim mi? Sebep, imanlı olduğunu ikrar edenler arasında ne yazık ki böylesine yaygın olan düşük yaşam seviyesidir. Hristiyan yaşamı konusundaki ölçümüzde olmamız gerekenin çok gerisinde kaldığımıza inanıyorum.

Zamanımız, daha yüksek bir kişisel kutsallık ölçüsü ve günlük yaşamda uygulamalı dine daha fazla önem verilmesini gerektiriyor.

Şu kanaatimi dürüstçe açıklamak zorundayım: Günümüzde olduğu kadar hiçbir zaman…
uygulama olmadan bu kadar çok din ikrarı,
O’nunla yürümeden Tanrı hakkında bu kadar çok konuşma,
Tanrı’nın Sözlerini yerine getirmeden onları bu kadar çok dinleme
olmamıştır!

Hiçbir zaman bu kadar çok boş fıçı ve çınlayan zil olmadı!

Hiçbir zaman bu kadar çok biçimsellik ve bu kadar az gerçeklik olmadı!

İnsanların, uygulamalı Hristiyanlığın ne olduğu konusundaki bütün düşünce düzeyi düşmüş gibi görünüyor. Bir Hristiyana yakışan davranışa ilişkin eski altın ölçü aşağılanmış ve bozulmuş görünmektedir. Dinî sayılan onlarca insanın, geçmiş günlerde canlı Hristiyanlıkla tamamen bağdaşmaz olduğu düşünülecek şeyleri sürekli yaptığını görebilirsiniz! Tiyatroya gitmek, dans etmek ve durmadan roman okumak gibi şeylerde hiçbir zarar görmezler ve bunlara neden karşı çıktığınızı en ufak şekilde anlayamazlar! Böyle şeyler konusunda eskiden var olan vicdan hassasiyeti, dodo kuşu gibi ölüyor ve nesli tükeniyor görünmektedir.

Bunlara düşkün olanları uyarmaya cesaret ettiğinizde ise, size yalnızca eski kafalı, dar görüşlü, fosilleşmiş biriymişsiniz gibi bakar ve şöyle derler: «Bunda ne zarar var?» Kısacası, gevşeklik ve hafiflik, iman ikrarında bulunan yeni kuşağın yaygın özellikleridir.

Nerede…
kendini inkâr,
zamanı iyi kullanmak,
lüksten ve kendini şımartmaktan uzak durmak,
dünyasal şeylerden açık ve kesin ayrılık,
her zaman Efendimizin işiyle meşgul olunduğunu açıkça gösteren hâl,
gözün tekliği,
ev yaşamının sadeliği,
toplum içindeki konuşmanın yüksek düzeyi,
sabır, alçakgönüllülük ve herkese yönelik sevgi—
yetmiş ya da seksen yıl önceki Hristiyanları belirgin kılan bütün bunlar nerede? Evet, gerçekten nerede? Onların ilkelerini miras aldık—ama korkarım onların uygulamasını miras almadık!

Kutsal Ruh bunu görüyor ve kederleniyor! Dünya bunu görüyor ve bizi küçümsüyor. Dünya bunu görüyor ve tanıklığımıza pek aldırmıyor. Dünyayı etkileyen şey hayattır, hayattır—göksel, dindar, Mesih’e benzer bir hayat—bundan emin olun!