Bu son günlerde, İsa Mesih’in kilisesi için, Vaftizci Yahya gibi açıkça konuşan daha fazla vaiz olsaydı iyi olurdu. Güçlü dile karşı hastalıklı bir hoşnutsuzluk, gücendirmemek için aşırı bir korku, açık ve doğrudan konuşmaktan sürekli bir geri durma — ne yazık ki modern Hristiyan kürsüsünün başlıca özellikleri arasındadır. Güçlü dilin her zaman hor görüleceği şüphesizdir. Fakat dönüşmemiş insanları, yani iman etmeyenleri, her bir günahlarını anmadan ya da mahkûmiyete layık günahlara yumuşak isimler vererek pohpohlamanın hiçbir yararı yoktur. Hristiyan vaizler tarafından sık sık unutulan iki pasaj vardır. Birinde şöyle yazılmıştır: “Bütün insanlar sizin için iyi sözler söylediği zaman vay halinize.” (Luka 6:26). Diğerinde ise şöyle yazılmıştır: “Şimdi ben insanların mı, yoksa Tanrı’nın mı onayını kazanmaya çalışıyorum? Yoksa insanları mı hoşnut etmeye çalışıyorum? Eğer hâlâ insanları hoşnut etmeye çalışsaydım, Mesih’in hizmetkârı olmazdım.” (Galatyalılar 1:10)

~ J. C. Ryle

Müjdeler Üzerine Açıklayıcı Düşünceler (Expository Thoughts on the Gospels): Luka, Cilt 1, [Carlisle, PA: Banner of Truth, 1986], 89. {Luka 3:7-14}