“Özgür Lütuf”u Telaffuz Etmeyi Öğrenmek

Charles Spurgeon (1834–1892)

Bazı insanlar tanıdım ki, iman ettiklerinde müjde konusunda çok açık değildiler; fakat kendi merhamet ihtiyaçlarının farkına varmalarıyla evanjelik oldular. “Lütuf” kelimesini telaffuz edemiyorlardı. Ona L ile başladılar, fakat çok geçmeden bir Ö’ye kaydılar; öyle ki daha bitirmeden “özgür irade” demiş oldular.

Fakat zayıflıklarını öğrendikten sonra, günaha ve ciddi hatalara düştükten sonra, Tanrı onları kaldırdıktan sonra, yahut derin bir ruhsal çöküntüden geçtikten sonra, yeni bir ezgi söylerler. Tövbe okulunda telaffuz etmeyi öğrenmişlerdir. “Özgür” kelimesini yazmaya başlamışlardır; fakat onu “irade” kelimesiyle değil, “lütuf” kelimesiyle tamamlarlar. Ve orada büyük harflerle şöyle durur: “ÖZGÜR LÜTUF.” . . . Onlar, Tanrısallık konusunda daha berrak ve imanlarında her zamankinden daha gerçek oldular.

The Forgotten Spurgeon [Unutulan Spurgeon] (Edinburgh, Scotland; Banner of Truth Trust; 1966), s. 69–70. (HT: Dane Ortlund)